ΒΑΘΕΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ

Τι εννοούμε;

“Μετά το βιβλίο του Ριτσαρντ Λουβ “Το τελευταίο παιδί στο δάσος” (“Last Child in the Woods – saving our children from nature deficit disorder” 2005) έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια ένα κίνημα επιστροφής στο μέλλον – ένα κίνημα επανασύνδεσης, των παιδιών κυρίως, με τη φύση. Με μεθοδολογίες παρμένες από τους τρόπους και τις παραδόσεις των Ινδιάνων της Β. Αμερικής, των Βουσμάνων Σαν της ερήμου Καλαχάρι, και άλλων ολιγάριθμων φυλών που ζουν ακόμα ως τροφοσυλλέκτες-κυνηγοί, προσαρμοσμένες για τον σημερινό δυτικό άνθρωπο, οι εκπαιδευτές “άγριας διαβίωσης” πασχίζουν να μας καθοδηγήσουν να ξανα-αποκτήσουμε τη βαθειά σύνδεση που χάσαμε.

Υπάρχει ένας φόβος, ότι εάν «ξαναγυρίσουμε» ή επανασυνδεθούμε  με τη φύση, θα γίνουμε ξανά «πρωτόγονοι», ή «άγριοι», ή «οπισθοδρομικοί». Οτι θα αποκηρύξουμε όλη την ωραία μας τεχνολογία εν μία νυκτί και θα ξαναγυρίσουμε στο άναμμα της φωτιάς δια της τριβής, ή στο να ντυνόμαστε με δέρματα, ή  στο να σκοτώνουμε μόνοι μας την τροφή μας. Η οτι θα ξαναγυρίσουμε στην εποχή των προγιαγιάδων μας που ήταν “φτωχοί” οι άνθρωποι και έπρεπε να βάλουνε μπαξέ για να φάνε μια ντομάτα. Παράλληλα όμως με το φόβο αυτό, υπάρχει μία λαχτάρα να αναπνεύσουμε τον αμόλυντο αέρα του δάσους, να δοκιμάσουμε να ζήσουμε “με λίγα”, να σχετιστούμε πιο ουσιαστικά, να φύγουμε από την κουραστική πολυκοσμία των μεγαλουπόλεων και να “ησυχάσουμε”.

Κόντρα στο φόβο αυτό, υπάρχει μία άποψη που λέει οτι η σύνδεσή μας με τη φύση είναι τόσο αναγκαία όσο το νερό για την επιβίωσή μας, και όσο δεν γίνεσαι “άγριος” πίνοντας νερό άλλο τόσο δεν γίνεσαι “απολίτιστος” εάν αποκτήσεις βαθειά σύνδεση με τη γη… Οπως επίσης πως συνδεόμενοι με τη φύση γινόμαστε εξυπνότεροι, γιατί ενεργοποιούνται ξεχασμένες συνάψεις στον εγκέφαλό μας με πολλαπλά ωφέλη: γινόμαστε πιο δημιουργικοί και πιο ικανοί να βρούμε λύσεις, ενεργοποιούνται τα ηγετικά μας χαρίσματα (ικανότητα λήψης αποφάσεων, υπευθυνότητα, ευσυνειδησία, ικανότητα έμπνευσης άλλων), αποκτούμε μεγαλύτερη ενσυναίσθηση, και είμαστε πιο ικανοί να νοηματοδοτήσουμε την ζωή μας άρα και να τη χαρούμε. Και άλλα πολλά. Μέσα σε μια κοινωνία που φαίνεται να καταρρέει, αυτά δεν φαίνονται τόσο ευκαταφρόνητα.” (από το blog https://purplepassionflower.blogspot.com/2018/08/blog-post.html)

Η σχέση μας με τη φύση έχει 4 επίπεδα:
• Το επίπεδο της πληροφορίας και της γνώσης – όπου μαθαίνουμε βασικά στοιχεία για την φύση που μας περιβάλλει, όπως ονόματα ζώων και φυτών, τους κύκλους του νερού και του αζώτου, κ.ο.κ.
• Το επίπεδο της εμπειρίας μέσα στη φύση – όταν πηγαίνουμε “στη φύση” για δραστηριότητες όπως η ορειβασία, η συλλογή καρπών, διάφορα σπορ, αναψυχή (πικνικ ή βόλτα με φίλους), όπου η φύση γίνεται το φόντο μίας οποιασδήποτε δραστηριότητας
• Το επίπεδο της σύνδεσης με τη φύση – όταν χρησιμοποιούμε τα αισθητήριά μας για να παρατηρήσουμε, να ακούσουμε προσεκτικά τα πουλιά, να βιώσουμε συναισθηματικά τον φυσικό κόσμο που μας περιβάλλει και να νιώσουμε μέρος του. Το επίπεδο αυτό περιλαμβάνει και την λεγόμενη επικοινωνία με τη φύση (με φυσικά στοιχεία και όντα όπως δέντρα, πηγές, ζώα, κτλ). Τέτοιες εμπειρίες έχουμε (ή θα μπορούσαμε να έχουμε) από την παιδική μας ηλικία, και συνήθως σχετίζονται με συμβάντα που μας σημάδεψαν σαν παιδιά, και που συχνά αφηγούμαστε όταν μιλούμε ελεύθερα για την παιδική μας ηλικία.
• Το επίπεδο της βαθειάς σύνδεσης με τη φύση – περιλαμβάνει μία σειρά από δεξιότητες που διδάσκονται σε εξειδικευμένα σεμινάρια/εργαστήρια στο πεδίο, σε ομάδες ανθρώπων, με αυτό που συνήθως ονομάζεται “άγρια διαβίωση”. Σημαντικότατο ρόλο παίζει εδώ η κοινότητα και το μοίρασμα των εμπειριών μεταξύ των συμμετεχόντων, η βίωση μαζί.

Το κάθε επίπεδο χτίζει τη βάση για το επόμενο, και για τον λόγο αυτό τα σεμινάρια/εργαστήρια που προσφέρουμε ενσωματώνουν στοιχεία και από τα τέσσερα επίπεδα. Ανάλογα με τον βαθμό εμπειρίας (και διάθεσης) των συμμετεχόντων, μπορεί να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση σε κάποιο από αυτά τα επίπεδα, αλλά σίγουρα θα προσπαθήσουμε να αγγίξουμε και τα τέσσερα.

Ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε ομάδας δίνεται έμφαση στο πρώτο ή στο τρίτο επίπεδο, καλύπτοντας το δεύτερο επίπεδο με το γεγονός οτι αυτά τα σεμινάρια γίνονται πάντα στο πεδίο. Επιδίωξή μας είναι η βαθειά γνώση και επικοινωνία με τη φύση. Πρόκειται για μία αληθινή μύηση, που είναι ικανή να αλλάξει για πάντα τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τη φύση και με τον ίδιο μας τον εαυτό, επιφέροντας ευεργετικές αλλαγές στο νευρικό μας σύστημα, στην αυτογνωσία μας, και στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Τα σεμινάρια αυτά διαρκούν 3-6 μέρες, και γίνονται σε καταφύγια, δασικά χωριά, ή άλλα απλά καταλύματα μέσα σε φυσικά οικοσυστήματα. Ανάλογα με τις συνθήκες του τόπου, μπορούν να γίνουν διήμερα ή τριήμερα σεμινάρια με κατασκήνωση στη φύση.

Σεμινάρια αποκλειστικά Αγριας Διαβίωσης γίνονται από διεθνείς έμπειρους εκπαιδευτές με ειδίκευση σε διάφορες δεξιότητες όπως η ιχνηλασία, οι “πρωτόγονες δεξιότητες” (άναμμα φωτιάς δια της τριβής, κατασκευή λίθινων εργαλείων, κτλ). Περιλαμβάνουν όλα τα παραπάνω επίπεδα και προορίζονται για ανθρώπους με καλή φυσική κατάσταση και εμπειρία στο βουνό. Τα σεμινάρια αυτά γίνονται κατόπιν αιτήματος από ομάδες 7-10 ατόμων που επιθυμούν να εμβαθύνουν στις δεξιότητες αυτές, και διαρκούν από 4-10 μέρες.